***„Wszędzie tam gdzie jest światło, jest również cień.” Elisabeth Zöller*** Dziś postanowiłam napisać parę słów o moich pierwszych doświadczeniach z robienia zdjęć w prawdziwym plenerze. Do tej pory jeśli robiłam zdjęcia, to wyłącznie we własnym ogrodzie. A jak się okazało, to zupełnie inna inszość. ![](https://tonnerdolldiary.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/11/esme-tonner-doll-nad-morzem-1.webp?w=1024) Dokładnie w pierwszym z wpisów na blogu wspomniałam o powodach, dla których go zakładam. Zastanawiałam się, czy coś od tego czasu uległo zmianie. Czy mogłabym teraz napisać, że: *główną motywacją jest chęć spróbowania czegoś nowego” i* że: *„w życiu zawsze powinna przyświecać potrzeba ciągłego rozwoju”*. Brzmiałoby to cudnie i górnolotnie, ale ….. Co tak na serio jest motorem napędowym mojego bloga. Potrzeba parcia do przodu? – Nie! Potrzeba próbowania nowych rzeczy? – Też nie! A co? – Najważniejsza dla mnie jest i była zawsze LALKA. Później miejsce, gdzie na własnych zasadach mogę podzielić się jej pięknem, a czasem też jej historią! Odkrywanie i próbowanie nowych rzeczy, dzieje się przy tym tylko przy okazji i przez przypadek. Choć nie mogę nie wspomnieć, że ja uwielbiam takie przypadki. ![](https://tonnerdolldiary.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/11/esme-tonner-doll-nad-morzem-15-e1794955598576.webp?w=939) O pięknie można sporo pisać, ale można je po prostu sfotografować. Może dlatego z chwilą kiedy zaczęłam pisać bloga jednym z pierwszych, choć przypadkowych zakupów był malutki namiot bezcieniowy. Jego obsługa okazała się dosyć prosta i intuicyjna. Polubiliśmy się z nim od tak zwanego pierwszego wejrzenia. Efektem tego zauroczenia są równo i dobrze doświetlone zdjęcia. A do tego Pan namiot daje się szybko zwinąć i bez problemu upchnąć w szafie. Zupełnie tak jak kochanek w komedii o małżeńskiej zdradzie. A nawet lepiej – bo da się go upchnąć do małej i mocno przeładowanej szafy rodem z IKEA, a z kochankiem zapewne nie poszłoby tak łatwo :) Skoro mam ten swój wspaniały namiocik bezcieniowy i jest mi z nim całkiem dobrze, to co sprawiło, że poniosło mnie z lalką na plażę? Uczciwie powiem – do dziś nie wiem! Możliwe jednak, że odpowiedzią mogą być zdjęcia Esme zamieszczone poniżej . Po lewej zdjęcie z namiotu bezcieniowego, po prawej zrobione nad morzem o zachodzie słońca. ![](https://tonnerdolldiary.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/11/esme-tonner-doll-na-pomoscie-2.webp?w=780)![](https://tonnerdolldiary.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/11/esme-tonner-doll-nad-morzem-10.webp?w=768) **Na plaży słońce praży** ![Zdjęcie morza bałtyckiego - plaża w Juracie](https://tonnerdolldiary.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/11/zdjecie-morza-baltyckiego.webp?w=1024) Czemu padło na plażę ? Kocham nasze polskie morze i naoglądałam się pięknych zdjęć lalek w morskiej scenerii na Instagramie. Uznałam, że też chcę mieć takie zdjęcia na swoim blogu. Zaczęłam zbierać akcesoria (leżaki, stoliczki), a nawet zrobiłam własny parawan i kosz piknikowy. Miałam w planach zrobić całą masę zdjęć… **Komu obiecałam pobyt na plaży ?** Na letni wyjazd nad morze postanowiłam ostatecznie zabrać ze sobą tylko dwie lalki Roberta Tonnera. Esme i Cami. Na zdjęciach zobaczycie tylko Esme i są to zdjęcia zrobione tylko i wyłącznie pierwszego dnia pobytu. ![](https://tonnerdolldiary.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/11/esme-tonner-doll-nad-morzem-9.webp?w=768) Drugiej z nich – złotowłosej Cami nie udało się nawet z daleka obejrzeć morza. Dodatkowo nie pozwoliłam jej wystawić nawet czubka nosa poza pokój hotelowy. Próbowałam jej to później wynagrodzić indywidualną sesją w domu, ale nie pomogło – dalej jest na mnie bardzo obrażona. Czemu tak się stało? Przede wszystkim nie wzięłam pod uwagę jednej podstawowej kwestii – na plaży słońce faktycznie praży, a woda z naszego Bałtyku jest słona. Powiedzmy wprost – to nie jest kuracja SPA dla winylowego ciałka ukochanych lalek i to niezależnie od ich karnacji. Twarz Cami na ostrym słońcu mogłaby przecież zzielenieć. Zupełnie nie przyszło mi to wcześniej do głowy. A jak już przyszło, to byłam tym faktem wręcz przerażona. ![](https://tonnerdolldiary.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/11/esme-tonner-doll-nad-morzem-11.webp?w=1024)![](https://tonnerdolldiary.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/11/esme-tonner-doll-nad-morzem-14-1.webp?w=768)![](https://tonnerdolldiary.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/11/esme-tonner-doll-nad-morzem-12.webp?w=768) Do tego piasek z plaży to wspaniała darmowa pamiątka, której absolutnie nie musisz kupować, bo sama zapakuje się do włosów, każdego szwu ubrania i każdego zakamarka lalkowego ciałka. Do tego – i to już mówię z autopsji – zostanie (mimo kąpieli) w każdym ze stawów -pewnie co najmniej do przyszłego lata. Wieczorem po pierwszej sesji obejrzałam dokładnie moją Esme i uznałam, że ani ona ani Cami nie pójdzie już ze mną więcej nad morze. Do miasta też już ze mną nie poszły, ale to z zupełnie innych względów…. **Plusy nadmorskiej sesji** Nie chciałabym oczywiście tylko narzekać, dlatego powiem, że mimo wszystko wyjazd nad morze okazał się dla mnie małym fotograficznym odkryciem. Zdjęcia robione na świeżym powietrzu mają niesamowity urok. Naturalne światło, piękna przyroda, przestrzeń i tło, którego nie zastąpi nawet najlepsza sztuczna scenografia. Wszystko wygląda jakoś inaczej, bardziej prawdziwie. Zaczęłam rozumieć, dlaczego tak wiele osób fotografujących lalki wybiera właśnie plenery. ![](https://tonnerdolldiary.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/11/20260623_203317.jpg?w=1024) Ale… jak to zwykle bywa, medal ma dwie strony. Kiedy rozkładałam Esme do zdjęć pierwszego dnia, miałam nieodparte wrażenie, że wszyscy wokół bardzo mi się przyglądają. I trudno się dziwić. Ustalmy bowiem, że od dawna nie wyglądam już jak dziecko. Wzbudzałam sensację -oto dorosła kobieta, która na plaży ustawia lalkę, leżaczki, zabawki, szuka odpowiedniego kadru. Cóż, z pewnością nie jest to widok spotykany na każdym kroku! Żartowałam nawet sobie, że może na pierwszy raz dla dodania otuchy powinnam wypożyczyć sobie jakiegoś malucha do zdjęć. Wyglądałoby to na zwykłą zabawę z lalkami i nie wzbudzało takiego zainteresowania. Przyznam się, że miałam się do tej pory za osobę odważną, ale nie czułam się zbyt komfortowo w tej sytuacji. Zdecydowanie wolałabym gdyby ktoś podszedł i zapytał co robię, a nie tylko śledził mnie z daleka. Najśmieszniejsze, że nie wszyscy starali się czynić to ukradkiem, była pani, która nie spuszczała mnie z oka nawet na chwilę :) ![](https://tonnerdolldiary.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/11/esme-tonner-doll-nad-morzem-4.webp?w=1024) Z tego wszystkiego nie wyciągnęłam nawet wszystkich akcesoriów, które przyszykowałam sobie do zdjęć. Ten smutny los podzielił parawan, kosze piknikowe i kilka innych gadżetów. Pomyślałam, że zrobię to jutro… ale jutro nigdy nie nadeszło. Jak nic pasuje tu przysłowie: „*Co masz zrobić jutro, zrób dziś*” Moja przyjaciółka kibicuje natomiast drugiej wersji tego przysłowia: „*Co masz zrobić dziś, zrób pojutrze – będziesz miał dwa dni wolnego”*. Można tak, a można tak – przecież na końcu i tak chodzi o to, żeby to jednak zrobić :) **Czapki z głów dla fotografek lalek** Podziwiam fotografki, które bez skrępowania potrafią rozłożyć swój lalkowy plan zdjęciowy w parku, na plaży czy w centrum miasta. Położyć się na deptaku, żeby uchwycić lepszą perspektywę. Wyjąc bez skrepowania wszystkie przygotowane fanty i spokojnie je rozstawić. Ja najwyraźniej muszę jeszcze trochę do tego dorosnąć. Pewnie dlatego na drugi dzień, ani pojutrze, ani do końca wyjazdu nie wybrałam się z lalkami ani nad morze, ani do miasta, ani do parku. Na razie zwycięża we mnie potrzeba znalezienia ustronnego miejsca, w którym mogę spokojnie zająć się moją lalką. ![](https://tonnerdolldiary.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/11/esme-tonner-doll-nad-morzem-7.webp?w=768) Nie zmienia to jednak faktu, że plenerowe fotografowanie bardzo mi się spodobało. Naturalne światło i prawdziwe wakacyjne krajobrazy mają w sobie coś, czego nie da się odtworzyć w moim domowym studiu i skądinąd ukochanym namiociku. **Jak można podsumować pierwszy wyjazd w plener?** Esme na wyjeździe spisała się dużo dzielniej niż ja, choć do tej pory nie wypłukałam z niej całego piasku. Cami tak jak wspomniałam, nie planuje się do mnie odzywać w najbliższym czasie, za to że nie zobaczyła obiecanego morza. Może jak w przyszłym poście opublikuję wreszcie zdjęcia z jej namiotowej sesji – to trochę się odobrazi. Z całą pewnością dzięki temu doświadczeniu wiem, że przenigdy nad morze nie zabiorę mojej najukochańszej lalki z kolekcji. Dotyczy to również wszystkich sytuacji w których mogłyby się w jakimś dowolnym plenerze trwale ubrudzić, uszkodzić, odbarwić. Nie jestem i nie będę nigdy gotowa na takie poświęcenie dla zdjęcia. Z cała pewnością ważniejszy jest dla mnie dobrostan lalki niż nawet najpiękniejsze zdjęcie – najwyraźniej nie mam duszy fotografa, albo namiot bezcieniowy pisany jest mi na stałe :). Zresztą absolutnie nie uważam, że namiot to coś złego. To po prostu zupełnie inny środek wyrazu ![](https://tonnerdolldiary.wordpress.com/wp-content/uploads/2026/11/esme-tonner-doll-nad-morzem-5.webp?w=1024) Mimo wszystko wróciłam z wakacji z nowymi zdjęciami i przekonaniem, że postaram się pracować nad sobą, żeby następnym razem jednak wyjść poza własną fotograficzną strefę komfortu i nie przejmować się aż tak obserwatorami. Macie na to jakiś patent? Może następnym razem pójdzie mi trochę lepiej?