Verzopen Onschuld
Weet je wat ik zie als jij weer dronken bent feestjes allemaal feestjes feestjes allemaal feestjes om ons heen en tijdens alle festiviteiten ben jij daar helemaal alleen jij daar met anderen samen samen totaal alleen want in al die feestjes feestjes gaat alles en iedereen om je heen niet een van die feestjes feestjes kan je daar binnen raken dat stramme gebeente kraken van al dat overdreven niets toch nog iets maken die zinloze drugte tussen mortel en steen in dat stoffig omhulsel, die feesttent kortstondig op palen gezet tegen verwaaien bevestigd met storm lijnen opgetogen zonder vreugd en deugd in dat zieltogend hol gevuld door alcohol stil vercommerend in rumoer en rommel veroorzaakt voor aangelengde kom kommercie en als ik dat er al in zie met mijn verblinde ogen tussen dovemansoren dan ziet iedereen zichzelf daar zo zielig alleen rondom een op lucht malende massa in een stoffig omhulsel, tussen mortel en steen in muren bijgezet ten behoeve van de cultuurwet van wollige luchtige zwaartekracht kokhalsend verlangen naar meerwaarde tot diep diep onder in de nacht gehavend aan de pot voor anker in de haven van elk laatste feestje tot je sober bent begraven in dezelfde stilte ook tijdens het echt aller laatste feestje nu eens niet officieel gesponsord door de brouwerij ook al ben jij daar zinkend naar beneden zonder twijfel de overvloed van hun overdadig geproduceerd ontij