Van Voorbijgaande Aard in Natuurlijke Omstandigheden ; De Aapropos
Vandaag ben ik, Pre Centator, in een wel heel bijzonder deel van Smægmå, het verregende woud waarin alleen soorten leven die heel erg graag nat zijn, worden en zo willen worden gehouden, het moet zo nat mogelijk zijn maar dan weer geen oceaan of stuwmeer zijn, voor mij en mijn medeklinkers en dergelijke medewerkers is het er vrij lastig vertoeven, het wifi netwerk is niet al te best, alleen in hoge bomen zie je wel eens een streepje hoop op bereik.
Wij zij hier samen opgehoopt voor een reportage over een bijzondere apensoort, de Aapropos, in gewone schrift taal de Post Scriptum aap of de Voorikhetvergeet Aap. Deze Aapropos komt uit de Aapostrofe über soort die uiteindelijk uitkomt onder de stapel waar wij ook bij horen, de (gecultiveerde, aangeklede, geknipt en geschoren, met een mobiele telefoon omhopsende) mensapen type. De Homo Zakiëns, ex Ludens, Leuk weetje toch.
Aaproposeurs en Aapropositie, de namen van het mannetje en het vrouwtje, leven hoog en laag in de bomen van het verregende woud, ze besteden hun tijd voornamelijk met elkaar in de rede vallen, tijdens de vele debatten op de takken van enorme lof houwende bomen geworteld in die glibberig natte aardbodem, de stammen eigenlijk altijd omring door rustig of wild kabbelend water. Er is nooit een Aapropos die als laatste klanken uitstoot, een debat gaat voor zover ik weet door en door tot in het oneindige van het alsmaar nieuwe verdiepingen aanbouwende heelal.
De Aaproposeur klinkt zwaarder dan de Aapropositie, ze doen zich voor als hoger in rang, om dat beeld te bestendigen zitten ze op hogere ranken van de geloofde bomen tijdens het oneindige gebabbel. Het is voor een buitenstaander onmogelijk om te weten waarover ze zo druk speculeren aangezien ze daarmee nooit stoppen, behalve heel even voor voortplanten en voeden, handelingen blijkbaar alleen nodig voor meer speculaties en altijd genoeg deelnemers aan het gesprek in de verre, verre toekomst. U begrijpt wel dat het niet moeilijk was deze soort te ontdekken, ze deden er zelfs alles aan om het te worden. Gezien, gehoord, te worden ervaren door alle andere verregende wouden bewoners, het merendeel vertrokken naar posities heel ergens elders, zo ver_mogelijk bij de ellendig rumoerige Aapropos vandaan, helaas voor hen en ons heeft deze soort bedroevig weinig vijanden.
Door onfortuinlijke toevalligheden verdwenen hun grootste vijanden, de hoop van de overige verregende inwoners is daarom gevestigd op geruchten, wanhoop eigenlijk, die geruchten zijn ook waarom wij hier zijn toeschouwen op film en in items, Het lijkt er op dat deze snel naar onze droger gelegen delen van Smægmå oprukkende soort zichzelf steeds harder en harder tegenspreekt, tot dood bloedens toe op elkaars klankkast inhoud ingaat ten bate van het eigen geluid, nou ja, lawaai, herrie, kabaal.
Wij, de mensen van de redactie van Van Voorbijgaande Aard in Natuurlijke Omstandigheden, zijn er op uit om beelden van dergelijke in geweld uitlopende communicatie pogingen te filmen, allemaal voor de wetenschap en natuurlijk voor het vermaak. De bron van onze omroepleider is entertainment tot aan de dood en daar voorbij bezorgen aan de fans van entertainment en entertainers overal op Smægmå, waar zouden we zijn zonder al die miljoenen vermakelijke bijdragen via alle juist daarvoor ontwikkelde methodes en technieken, onze AI.
We dachten dat geruchten zoals deze loos waren en waren er derhalve van uitgegaan dat we ze in scene zouden moeten zetten of met list en bedrog moesten veroorzaken binnen de Aapropos stam maar tot onze eigen verbazing bleek het gezegde waar. Deze soort kon elkaars beeld en geluid niet verdragen, ze gunden elkaar geen klinker, geen teken van lezen, helemaal niks en zichzelf juist alle rumoer op hun immer toenemend terrein. Hun klankkleur boven al het andere, met name boven dat van de andere lagere ranken toeten en blazende Aaproposeur en hun Aaproposities. Sterker nog het in serene stilte schieten van deze bijzonder afschuwelijke, schrikwekkende reportage vonden we het, weliswaar heel even, beter om de beelden van elkaar met hand en tand bestrijdende apen niet aan u te tonen, maar aangezien we u toch moeten entertainen met de werkelijk wonderlijke wereld van moeder natuur in samenwerking met moeder taal in vader land Smægmå ziet u nu toch voor u de eindeloze strijd tussen de Aaproposeurs, Aapropositie aan alle kanten tegen de andere Aaproposeurs en Aapropodities, een bloedige strijd over iets van hoorbaar belang wat ons echter is ontgaan maar des ondanks er duidelijk toe doet dat ziet u nu, twee uur lang en daarna een week in de uitzend loop, en daarna altijd oproepbaar vanuit de cloud, we hebben ook speciaal voor u bijna overal vaste webcams in het verregende woud opgehangen zodat u op ieder moment van de dag kunt zien hoe de strijd verloopt en wie wint en wie het pleit heeft verloren. Als dat niet leuk is dan weten wij het ook niet meer.
Tot de volgende keer maar weer bij Van Voorbijgaande Aard in Natuurlijke Omstandigheden.