Van Voorbijgaande Aards Boorlogboek
Hallo lasers, hier bij mij gebeurt het nog analoog. Ik bespreek iedere aflevering het boren en het platform waarop je het doet. Deze week bespreek ik de klopboor van het merk Boosch in het beton en het beton.
Ik begin bij het begin. Ik zie mijn muur, wil een gat erin, dit is dan voor vandaag de plek om recreatief aan te werken. Stap twee is de test van het te boren oppervlak, dat doe ik op gevoel door er op te kloppen. Zo ontdek ik iets over de aard van het platform en ik geef al vast aan dat ik naar binnen wil. klop, klop en hier een centimeter of twee daar boven klop, klop. Ik weet nu al dat het hard is, heel hard, dat kan ik horen, ik heb in mijn boor loopbaan al op zoveel geklopt en weet dat zowel het eerste als het laatste boor oordeel klopt. Ik wist natuurlijk al dat het beton was, ik woon werk hier, nu weet ik zeker dat het heel hard is. Dan moet ik er dus een klopboor bij halen want anders zie ik er nooit een gat in.
Ik kan kiezen uit 52 verschillende klopboren vandaag neem ik de Boosche variant, die lijkt me hier wel op zijn plek. Dergelijk oppervlak vergt veel kracht en doorzettingsvermogen, dat heb ik voor handen zolang er maar elektrische stroom voor handen is zodat ik de Boosche klopboor kan aansporen om steeds dieper te gaan terwijl ik het steeds stevig tegen dit nogal onwillige oppervlak duw, die zware logge druk er op houden, ja, dan klopt het wel. Er zijn maar weinig ondergronden waarvoor ik het hoofd moest buigen, de schouders ophalen, en moest toegeven dat sommige dingen te hard zijn voor al mijn boren en mijn wil om precies dat te doen.
De Boosche haal ik van het zinloze omhang haakje, nummer vijf, dan maak ik bij het hard betonnen podium voor gaten productie een stopcontact vrij, de vaart der volkeren kan wel even uit die aroma verspreider er is nu iets belangrijkers te doen. Ik moet klopboren in deze wand dus dat aroma kan ik later wel weer verspreiden in deze beperkte ruimte voor vooral boren.
Ik heb besloten dat ik op anderhalve meter vanaf de bodem van dit pand een gat ga maken, de exacte locatie is 5,8876 vanaf het noord eind en 6,9972 zuiderbreedte en ongeveer op 1,4 vanaf het hoogtepunt van deze best holle boorplek. Genoeg gedoe. Laat ik er maar aan beginnen, ik koos mijn wapen, nu de munitie, de Boosche heeft zo zijn ingestelde voorkeuren en ik moet er dus een Boosche klop en boorkop in stoppen, ik kan wel kiezen maar alleen uit de platinum, gouden, zilveren of de bronzen variant. Goud, 5 mm, moet hier voor genoeg zijn. De opening van de boor draai ik open nadat ik eerst de beveiligingshendel los maak, in principe dan, deze is meestal al los, ook nu, ik zit stamp vol vertrouwen in mijn omgang met het gereedschap voor penetreren van de oppervlakte. Dan stop ik de gouden boor in de Boosche boor, de kop vanzelfsprekend voor, vervolgens draai ik deze weer vast, tot ik het hoor klikken. Klikken is oké.
De stekker van de machine stop ik in het bevrijde contact. Nu breng ik de Boosche klopboormachine naar de plek des heils en laat het een beetje snuffelen aan de bestemmingslocatie, het boorpuntje tegen het met potlood getekende, tipje er tegen aan houden, op die manier maak ik mezelf, de machine en de muur klaar voor het proces. Deze unieke boormethode heb ik dankzij wettelijke hersen boor inspanningen in mijn bezit maar als u ook zo wil boren mag u dat van mij de eerste paar malen gratis doen als u mij daarna maar bedankt op de gewenste wijze, met een betaald lidmaatschap op mijn boorblog. Het besnuffelen van boorder, boor en het geboorde kost zelden meer dan een kwartier, alleen in situaties met onbekende boor op een onbekend oppervlak in een compleet onbekende ruimte kost zoiets ingewikkelds meer tijd.
Ik voel een prikkel vanaf de boor langs mijn vinger door mijn handen, armen, hals in de hersenen, het signaal om te boren. Het startschot voor het indrukken van de knop waarop de motor begint en de boor gaat kloppen en draaien tegelijk, ingaat tegen de weerstand van het zeer harde bewerk terrein.
Het werkterrein geeft te kennen dat het zich niet zomaar overgeeft aan mijn dril wil, Het zal er alles aan doen om te verhinderen dat er een gat in ontstaat. Ik ga er vol tegen in en aan, druk door en door tot ik het begin van het begin daar voor me voel groeien. De Boosche loopt op volle toeren, wordt steeds warmer in de handen, het harde beton is weliswaar doorbroken maar nog niet afdoende doorboord, een gat van 3,5 centimeter moet diep genoeg zijn. Dan ben ik wel tevreden eerder niet. Later kun je een gat zo breed en zo diep altijd wel verder uitdiepen, dat hoeft niet meteen.
Zweet staat op mijn voorhoofd en ook op andere plekken breekt het uit. Gelukkig koel ik snel af aangezien ik alleen maar een schaamlapje voor mijn eigen boor draag, dat gaat niet op voor de Boosche boor, die raakt verhit in de discussie met de muur der weerstand, weliswaar wint het stukje bij beetje terrein maar het kost heel veel tijd, stroom, kracht en energie. Het is stug, de muur weet van geen wijken, Dat is maar beter ook, wijkende muren daar boor je heel moeilijk in, die moet je eerst bevestigen. Zoals u (terug) kunt zien, herzien, in aflevering 3, 7, 23, 24, 35 en 40 van dit boorseizoen, en nog veel meer van dergelijk moeizame bewerkelijke klusjes in andere, eerdere seizoenen, tenslotte schrijf ik dit boorblog al 25 jaar elke week vol, zelfs op vakantie neem ik boren mee. Er zijn overal wel plekken waar geen gat in zit maar wel eentje of meerdere in kunnen.
Ik heb de gouden boor op 3,5 cm omwikkeld met een Donald Duck pleister en deze nadert in gestaag tempo de muur. Het geeft, maar niet gewillig op. Op een zeker moment is de meeste weerstand er op dat ene punt wel uit, het laat begaan in de wetenschap dat het verder alles daarboven nog prima kan dragen. Zo'n gat niet het einde van de muur is, het nut van het staan niet al te zeer wordt aangetast, zo, op dat punt, toegeeflijk, boort het vlotter ook al kost het opzich evenveel moeite, edoch je ziet daar de pleister om de gouden boor vande Boosche het eindpunt naderen, de eerste loodjes van de pot op de wand zullen aanstonds verdwijnen. Zo ook nu. Het zit er op. Deze klus is geklaard, maar wat was het weer een avontuur, mijn wereld draait iedere week een poosje zeer hevig door, overal zie ik een gat in en als ik die zie dan ziet u het ook, hier op het enigste echte boor en klopboor platform van Smægmå.
Ik ben uitermate tevreden, hopelijk u ook, de afgekoelde gouden munitie kan uit de Boosche klopboor, de ene stekker uit het contact, de andere er in, het aroma komt ons weer tegemoet, De boor terug hangen op de juiste plek, aan zijn genummerde haak, 5, tussen de 52 andere klopboren, Even snel de kruimeldief over de bodem onder het gat voor het opzuigen, uitwissen, of eigenlijk verplaatsen van de klopboor sporen, vervolgens even flink lang douchen en ten slotte een vers, schoon schaamlapje voor de marstro, deze is door alle boorblog inspanningen compleet doorweekt. Tot volgende week voor weer een gat, dan ga ik met een handboor een zwart gat in de ruimte boren, net als in seizoen 5 aflevering 31, maar dit keer een paar lichtjaren verderop, lastig maar voor mij niet onmogelijk.