Weer Zinin Herhalin' ; Poken in Koudvuur
Weken lang kon ik niks bedenken om mezelf net als u verwerkend voortdurend te herhalen maar dan wel net iets anders dan de reeks reeds geserveerde @malen ik zocht voor vlot met stroom ontdooien volop verkrijgbare vers ingevroren inspiratie keek bij alle naamborden van alle geregistreerde gemeenschappen in deze conster natie ik keek bij de miljarden lijken in de kast en tuurde duizenden uren achter al het behang onophoudelijk, onstuitbaar, kranig en zeer gedecideerd alle lege dagen lang ik ga u nu zeggen waar ik de oplossing uiteindelijk vond het lag onder de dikke cont van een verveeld omhangende mastodont ik moet toegeven dat ik op die zoek locatie geen mastodont had verwacht maar toen ik dat schepsel zag wist ik meteen dat mijn inspiratie er onder lag nieuwe versies van oude verhalen houden die mastodonten achter en van die frisse herhalingen maken ze zitzakken want dat materiaal zit zachter ze doen niks liever dan lamlendig omhangen in het onbekende bekende ze suffen, wentelen en kroelen in het door hun gedonder voor eeuwig ombeminde met behulp van een kromme alineaal, een oud verherhaal en een vals lied gezongen in een al eeuwen uitgestorven klank taal komen die dwaze mastodonten uit hun voor omhangen geprefabriceerde holen waar ze de re-creatieve mens melkkoeien voor eeuwig in en nabij hun t_veestallen laten dolen eenmaal in die bewerkelijkheid met hun binnenste buiten en andersom zijn ze wat minder goed gedekt daar heb ik ze onopvallend in hun dikke huid geprikt en daardoor ontstond een inspiratie lek een lekkende mastodont is wel ten dode opgeschreven dat is het enige offer dat ze moeten afgeven om altijd vrijuit het leven overal in re residerend te stelen vandaar dat ze zo spaarzaam buiten die extreem beveiligde contfort zone handelend op traden
begin van een vers einde